als de natuur roept

Afgelopen weekend was het zelfs even lekker weer. Reden voor ons om de achterdeur even open te zetten. Op een gegeven moment zag ik onze kater Siebe in een bloempot plassen, terwijl hij nog geen halve meter van de kattenbak afstond. Eerst wilde ik kwaad worden, want dat plantje gaat natuurlijk hardstikke dood, maar ineens begreep ik het: Siebe is een echte man. En echte mannen plassen het liefst in het wild.

In een normaal toilet plassen is voor een man namelijk ronduit vervelend; je moet geconcentreerd bezig zijn, anders wordt het een bende. Een urinoir, dat gaat nog wel. Maar plassen in het wild, het liefst tegen een boom, dat is ronduit geweldig. Even komt er dan een oergevoel bovendrijven en voel je je een echte man die zijn territorium af staat te bakenen. En als je de wind goed hebt ingeschat hoef je nergens rekening mee te houden. Je kan gewoon wat om je heen kijken (naar een prooi of een gewillig vrouwtje bijvoorbeeld) en ondertussen plassen. Prachtig is dat.

Vol begrip kneep ik dus maar een oogje toe.