op de spoedopvang

Een jongetje van zes jaar had zijn arm gebroken. De hoek was niet zo mooi, dus toen kwam de orthopeed om het, zonder verdoving, recht te zetten. Dat was geen pretje!
Toen het klaar was kreeg hij van ons een dapperheidsdiploma, een wuppie en een vliegtuigje van foam. Zodra hij het vliegtuigje in het oog kreeg was al het leed vergeten en hij sprong een gat in de lucht van blijdschap.

Vanavond vertelde ik dat aan Bert, en die riep jaloers: “Ooh, die vind ik ook altijd zo mooi. Zoneentje wil ik ook! Kan je er niet eentje voor mij meenemen?”
Mannen – het blijven kinderen.