ford alfa

Het was duidelijk: er moest een auto komen. Nu Tera en ik beide OV-loos zijn en Tera een baan heeft waarvoor ze iedere dag 80 kilometer moet rijden ontkomen we er niet meer aan. Dus begon de zoektocht. Mijn doel was duidelijk: een snelle, jonge sportwagen. Het doel van Tera ook: een leuke kleur. Dat was makkelijk combineren. Alleen bleken er geen betaalbare snelle, jonge, mooi gekleurde sportwagens te zijn. Dus moest het toch een wat andere auto worden. Want eigenlijk wilden we ook een diesel en sportwagens met een dieselmotor, die bestaan niet. Dus zochten we verder. Tera keek naar de kleur, de prijs en het ‘schattigheidsgehalte’. Ik naar de kilometerstand, het aantal PK’s, de leeftijd en vooral naar het merk. Er zijn merken waarin ik niet gezien wil worden. Ik zou nog niet dood gevonden willen worden in een Hyundai, Daiwoo, Suzuki of wat voor Japans koekblik dan ook. Ik ben een man en bijna 2 meter, ik wens een behoorlijke auto.
En toen begonnen de problemen, want die kleine wagentjes hebben blijkbaar een hoge schattigheidsfactor en worden geleverd in een model waarbij je nog net niet je eigen stoel hoeft mee te nemen, maar die wel een erg schappelijke prijs hebben. En Tera ziet dat verschil niet. Die begrijpt niet dat een 60 pk Hyundai diesel uit 1996 in de meest basic uitvoering en met 300.000 km op de teller inderdaad bijna niks kost, maar dat je dan nog comfortabeler zit (en sneller gaat) als je een goed regenpak koopt en gewoon op de fiets gaat.

Om het autobegrip van Tera te vergroten oefenen we automerken. Als we op een parkeerplaats lopen overhoor ik de logo’s van automerken. Audi (“die heeft mijn vader”), VW (“die heeft jouw vader”), Mercedes, BMW dat lukt nog. Peugeot ook (“die heeft mijn moeder”). Hyundai, Daiwoo en andere meer obscure merken zijn lastiger.
Laatst stonden we naar de voorkant van een Alfa Romeo te kijken. “Wat is dit?” vroeg ik. Tera wist het niet. “Een Alfa!” zei ik. “Kijk nou naar die voorkant, dat is toch typisch.” “Alfa,” zei Tera, “dat is toch van Ford? Ik dacht dat het Ford Alfa Romeo was.” Ze dacht even na. “Oh nee, Fort Alpha, dat was die leuke serie.”

Zucht.

Uiteindelijk is de compromis-bak een Ford Focus uit 1999 geworden. Zaterdag mogen we hem ophalen.