vijf keer

Eigenlijk had ik dit stuk al een maand eerder willen schrijven, maar ik eigenlijk was ik een beetje teleurgesteld in het nieuwe album van The Killers.
Hot Fuss, het eerste album van deze band uit Las Vegas heb ik helemaal grijs gedraaid. En ik was niet de enige. Engeland en Amerika stonden helemaal op de kop van deze band. Alleen Nederland niet. Zelfs zo erg niet dat ik het album pas in 2005 tegenkwam, terwijl het al in 2004 verschenen was. Geheel ten onrechte in mijn beleving. Het album stond vol met allemaal goed geproduceerde, melodieuze up-tempo gitaarnummers. Naar het nieuwe album keek ik dan ook al een tijdje uit. De nieuwe single When you were young beloofde veel…

Maar toen kwam het album. En zoals zoveel tweede albums de laatste tijd, snapte ik het niet. Misschien verwacht ik ook teveel. De gillend positieve recensie die ik al half bedacht had had ik maar weggegooid. Ik hoorde een bak geluid, maar het pakte me nergens.
Tot ineens bij de vijfde keer luisteren het kwartje toch ineens viel. Toegeven, met invloeden als Queen, musicals en volgens eigen zeggen Bruce Springsteen (ik zou het niet weten, ik ken dat niet en wil dat graag zo houden), is het is allemaal iets minder toegankelijk, maar ook op dit album staan weer een hele hoop goede nummers; luister maar eens naar een nummer als Uncle Johnny of This river runs wild.