ons huis = kunst

4 weken geleden stonden er op een avond ineens twee mensen voor de deur. Zij, een meisje van mijn leeftijd, studeerde aan de Haagse kunstacademie, vertelde ze in het Engels en hij, een man van eind 30, was haar docent en sprak wel Nederlands, dus zou het woord verder doen. Onmiddellijk stonden mijn nekharen omhoog, want ik kende dat verhaal: zielige, beginnende kunstenaar uit het buitenland (voorkeur Oostblok) die aan de deur eigen geschilderde kunstwerken tegen een zeer schappelijke prijs komt verkopen. Maar dat bleek niet waar te zijn. Ze kwamen in het kader van een kunstproject, wat uitging van The Medium Gallery in de Menadostraat. Daar had ik natuurlijk nog nooit van gehoord en eigenlijk wist ik ook helemaal niet waar de Menadostraat was, maar ik liet de docent rustig verder praten. In het kader van een afstudeerproject van de studente wilden ze op 4 en 5 november onze steeg ombouwen tot een huiskamer aan de buitenkant. Of er dan wel wat dingen voor onze ramen mochten hangen. Nee, ze hoefden er niet voor naar binnen, en ik zou er weinig last van hebben. Ik was nieuwsgierig en stemde toe. Net als de rest van de buurt blijkbaar, want gisteren hingen er ineens gordijntjes voor onze kozijnen.

“Dit is je uitzicht de komende twee dagen”, zei de docent. De kunstenares, zichtbaar zenuwachtig voor de ‘grande opening’, drapeerde nog maar snel even een gordijntje.

Het geheel heet: Who Gives a Fuck About Art in Public Space?!. Er doen 13 kunstenaars aan mee, en het is te zien door de gehele binnenstad (en bij ons thuis).