powerrrrr

Mensen vragen soms: “Wat voor sport doe jij?”, ervan uitgaande dat iedereen aan sport doet. Maar ik niet, ik ben asportief. Van sporten wordt je moe en ga je zweten en je moet er nog voor betalen ook.
Soms doe ik wel een poging, zoals vorige week, toen ben ik met Ruth naar een proefles poweryoga geweest. Toen het uur voorbij was had ik een knalrode kop, stond mijn haar alle kanten op en deden er spieren pijn waarvan ik niet wist dat ze bestonden.
Toch vond ik dat ik vol moest houden, met de hoop dat het na een paar keer beter zou gaan, en het zou toch ook wel leuk zijn om zo lenig te worden als de rest. Daarom zou ik twee dagen geleden in mijn eentje naar poweryoga gaan.
’s Ochtends. Terwijl mijn grootste hobby uitslapen is. Je voelt het aankomen: nog half in slaap bedacht ik voor mezelf excusen om niet te hoeven gaan. ‘Ik ben zo moe en ik ben vrij. Waarom zou ik dit doen? Aan wie ben ik dit verplicht?’
Dus ik bedacht dat ik ’s middags zou gaan, en ’s middags bedacht ik dat ik de volgende morgen zou gaan. De volgende morgen wou ik weer liever uitslapen en ik ben dus helemaal niet geweest. Ik schaam me diep voor mijn gebrek aan doorzettingsvermogen.

Om te bewijzen dat ik toch heus wel dingen alleen kan doen, ben ik gisteren in mijn eentje gaan wandelen in het bos bij het Lauwersmeer. En zeg nou zelf: dit levert toch veel mooiere plaatjes op?