orgelmuziek

In het kader van de schaamteloze bekentenissen is de bekentenis dat ik ooit (niet eens even, maar meerdere jaren) orgel gespeeld heb wel een van de meest beschamende. Mijn moeder speelde het en waarschijnlijk was het logisch dat ik dat ook ging doen. In het begin vond ik het leuk, maar hoe langer ik speelde, hoe meer ik er achter kwam dat de muziek die ik leuk vond nooit iets met orgels te maken had, en andersom. Waarschijnlijk tot grote spijt van mijn ouders, die misschien stiekem gehoopt hadden dat ik het ooit nog eens zou halen tot het kerkorgel, besloot ik daarom dat de wegen van mij en het orgel moesten scheiden om nooit weer samen te komen (en dat op 12 jarige leeftijd).

Waarom deze bekentenis? Vorige week hoorde ik Neon Bible, de nieuwe cd van het Canadese gezelschap Arcade Fire, met daarop het nummer Intervention wat als een van de belangrijkste instrumenten een kerkorgel heeft! Het nummer is donker, dreigend, maar vooral overweldigend. En het ergste… meteen vond ik het leuk. Nooit wilde ik meer iets met dat orgels te maken maken hebben en nu luister ik al dagen naar een cd met een orgelnummer erop.

De rest van de cd is trouwens ook erg de moeite van het luisteren waard als je van bombastische, iets theatrale muziek houdt. Het doet mij soms een beetje denken aan The Dears. En toevallig komen die ook uit Canada. Er zal wel iets in het water zitten, daar.