jong ding

Op de spoedopvang vorm ik regelmatig een enthousiast en dynamisch duo met broeder H. Als er een patiënt met een ambulance aankomt, staan we dan klaar om hem of haar op te vangen. Bij veel, vooral oudere mensen schept onze taakverdeling nogal wat verwarring. Broeder H. is in de 40 en van het mannelijk geslacht, en in combinatie met zo’n jong ding als ik, moet hij dan wel de dokter zijn. Ondanks dat ik er altijd bij zeg dat ìk dat toch echt ben, gebeurt het niet zelden dat de patiënt alsnog fronsend aan zijn meegekomen dochter of zoon vraagt: “Is dat meisje de dokter?”. “Jahaaa,” roep ik dan altijd enthousiast, en om ze nog meer schrik aan te jagen: “en ik ben net afgestudeerd, dus hou me in de gaten!”. Bibberend geven ze zich dan over aan mijn onervaren handen.
Dat zal ze leren.