te hard

Jarenlang heb ik veelvuldig autogereden zonder ook maar één boete te krijgen. Hier was ik erg trots op. Ik vond het getuigen van het feit dat ik een betrouwbaar weggebruiker ben.
Daar is nu plotsklaps verandering in gekomen. In de afgelopen week heb ik namelijk niet één, maar maar liefst twéé boetes binnen gesleept. Allebei voor te hard rijden.
Grappig dat het nu eindelijk opvalt dat ik regelmatig te hard rijd. Minder grappig dat het een hoop zinloos geld kost en dat veel hoongelach mij nu ten deel valt. Als Bert mij na een lange dag werken begroet, zegt hij: “Hallo dikke crimineel”, of hij noemt me ‘veelpleger’. Zodra ik begin te klagen over hoe zonde het is van die tachtig euro, en wat voor een leuke dingen ik had kunnen doen met dat geld, begint hij sadistisch te grinniken.
Ik wacht dan ook met smart op de dag dat hij zijn eerste brief van het Centraal Justitieel Incasso Bureau krijgt. Mijn wraak zal zoet zijn.