archieffotografielinkscontact

sorry

Gisteren, op de fiets door de Guldenstraat, overreed ik bijna een man, die te voet was. Helemaal mijn schuld, zoals gevaarlijke situaties in het verkeer wel vaker mijn schuld zijn. Maar de man zei ‘sorry’, terwijl dat toch echt niet nodig was. Dit was niet de eerste keer dat dit me overkwam, en als je erop let, gebeurt het vaker dan je denkt.
Waarom doen mensen dat? Wek ik bij anderen een schuldgevoel op? Of houdt men in het algemeen van de slachtofferrol?
Als ik een vraag heb, zoek ik altijd op internet. En tijdens het zoeken kom ik dan van alles tegen. Zo ook nu.
Hier kan je digitaal biechten. Ik moet wel even waarschuwen dat bij de tien meest actieve bekentenissen hele nare dingen staan.
Voor nog meer schuldgevoelens kan je naar deze site, waar Amerikanen sorry zeggen namens Bush.
Het schijnt trouwens wel dat sorry zeggen goed voor je is. Je krijgt minder claims aan je broek (het is onderzocht in Amerika) en mensen vinden je ook aardiger en beleefder. Wat fijn.


 
6 oktober 2005 door Tera