opening

Wat krijg je als je een self made man een feestje laat organiseren? Een heel mooi feest! Gisteren waren Tera en ik uitgenodigd op de opening van een nieuwe vestiging van het bedrijf van mijn oom. (Die ik ongeveer twaalf jaar niet gezien had, en die zich netjes aan mij voorstelde… Maar dit terzijde.)
Naast de nieuwe glimmende fabriekshal was een tent opgetrokken, waar zo’n 300 man, na een praatje van de burgemeester: “we zijn zo blij dat u met uw bedrijf naar onze gemeente gekomen bent”, de bank: “we zijn zo blij hier huisbankier te zijn”, het personeel: “we zijn zo blij hier te mogen werken”, de officiële opening door de burgemeester (inclusief onthulling, met doek dat niet viel) en een rondleiding (“Dit moet toch wel de meest schitterende geautomatiseerde betonnet-productiemachine zijn, die ik in mijn leven gezien heb”), een feestavond aangeboden kreeg. En dat mocht blijkbaar wat kosten. De kelners liepen sneller dan je kon zuipen en er was een enorm driegangen buffet. Het mooiste was dat het hele schnabbelcircuit was gemobiliseerd. Niet alleen speelde er de hele avond een coverband, ‘mystery guest’ Anky van Grunsven, inderdaad die ene, die zelf meer op een paard lijkt, dan het paard waar ze op rijdt, was speciaal helemaal uit het zuiden gekomen om zich een ingestudeerd interview, met als thema: “Het bedrijfsleven is topsport”, te laten afnemen. Als klap op de vuurpijl bleek, toen de halve tent het al definitief verloren had van de kelners, Ria Valk te zijn ingevlogen uit Spanje. Toen kon het feest pas echt beginnen en hebben wij maar snel de bus terug naar Groningen gepakt.