mooie ogen

Nog bedwelmd en ietwat misselijk van de voetenlucht van een dakloze met een ontstoken ingegroeide teennagel, ging ik naar een meisje met pijn in haar knie.

Het bleek een Russisch meisje te zijn, wat gelukkig wel Engels sprak. Helaas is mijn eigen Engels in onverwachte situaties nogal slecht. Terwijl ik haar probeerde uit te horen over wat er met haar knie gebeurd was, zei ze plotseling: “Is that your real eye-colour?”. Daar kon ik niks anders op zeggen dan: “Yes”. “Whow, amazing” zei ze. Ik brabbelde schaapachtig maar iets van: “No one has ever said that to me before”, waarna ik probeerde te vertellen dat ik wel contactlenzen heb, maar dat die niets aan mijn oogkleur veranderen. Ik keek haar in de ogen, om te zien of ik ook iets over haar oogkleur kon zeggen, maar ze waren niet zo bijzonder. Ik vind mijn oogkleur ook eigenlijk niet zo bijzonder.

Ik weet niet of het nog van de bedwelmende voetenlucht kwam, of door haar onverwachte opmerking, maar een beetje afgeleid was ik wel.

Je maakt wat mee op de spoedopvang. Vanaf morgen loop ik stage bij oogheelkunde. Dan zie ik vast een hoop bijzondere ogen.