het is ook nooit goed
Ik heb groene stroom en ben niet te beroerd de kachel een halve graad lager te zetten. Ik eet graseieren en biologisch vlees.
Kortom: ik denk altijd redelijk bewust bezig te zijn. Maar niet genoeg, wordt mij verteld: mijn vegaburger bevat waarschijnlijk soja waar genetisch aan gerommeld is, net als aan de groente. De kleren waarin ik loop zijn veelal gemaakt van katoen. Dat is niet goed, want voor de productie van 200 gram katoen is namelijk 250 gram bestrijdingsmiddel nodig. Mocht de deodorant die ik ’s ochtends lustig onder mijn oksels sproei toevallig niet op beesten getest zijn, dan bevat het wel gifstoffen, deelt Greenpeace mij ongevraagd mede.
Voor mijn koffie worden arme boeren nog verder uitgeknepen, de chocoladeletter die de Sint meenam is gemaakt van cacaobonen, geplukt door kindslaven. Diezelfde kindslaven hebben waarschijnlijk ook mijn gympen gemaakt. En alle soorten vis die ik lekker vind zijn bijna uitgestorven of gaan ten koste van dolfijntjes.
Vanavond hoorde ik dat zelfs EKO-eieren niet altijd even kipvriendelijk zijn.
Soms vraag ik me af of ik nog wel iets kan doen zonder dat het ergens slecht voor is.






